Het begin
Vlak na de Tweede Wereldoorlog koesterde de jeugdcommissie van ADO de wens een groot toernooi te organiseren. Op 29 mei 1949 was het zo ver. Die dag werd het toernooi voor het eerst gehouden. Het deelnemersveld bestond uit DUNO, DWS, SC Enschede, Feijenoord, ’t Gooi, Neptunus, RFC, UVV, ZFC en ADO. De spelers van de van ver gekomen ploegen werden ondergebracht bij leden, bij spelers thuis en bij sympathisanten. Nico van der Hoek, die later zou uitgroeien tot een waar ADO-monument voor wie men groot respect zou hebben, verzorgde de inkwartiering. Het was een eendaags evenement, de wedstrijden duurden slechts twee keer vijftien minuten. Een bliksemtoernooi dus.

Eerste finalisten
Het Rotterdamse RFC en het Zaandamse ZFC (helaas niet meer bestaande clubs) waren de eerste finalisten. RFC won met 1-0. ADO streed tegen het Utrechtse UVV om de derde en vierde prijs. Een strijd zonder doelpunten, waarna ADO de strafschoppenserie verloor. Jos Boer, Erelid van ADO Den Haag, was er destijds als speler bij. “Ik vind het nog steeds een eer, dat ik daar bij was. Ik blijf het mij herinneren als de dag van gisteren. Dat doe ik trouwens ook de 27e augustus 1950, toen ik het als speler mocht meemaken dat ADO’s jeugdelftal het ir. Ottentoernooi van PSV won. Dat is tot dusver de enige keer dat het ADO is gelukt dat toernooi op haar naam te schrijven. Net zoals het ADO Den Haag Internationaal Jeugdtoernooi bestaat het toernooi van PSV nog steeds."


De 16-jarige Aad Mansveld ontvangt namens ADO de sportiviteitprijs van het 14e internationale jeugdtoernooi in 1963.

Vervolg
ADO bereikte trouwens de finale van het tweede Jeugdtoernooi, in 1950. Daarin bleek Feijenoord (toen nog met ij) te sterk met 3-1. Feijenoord zou ook in 1951 - toen Ajax en PSV voor het eerst van de partij waren - het toernooi winnen in een Rotterdamse finale (tegen RFC). In 1954 kreeg het evenement een internationaal tintje. Prompt verdween de beker ook de grens over. Naar het toenmalige Belgische mijnwerkersplaatsje Eisden, omdat Patro in het Zuiderpark als eerste was geëindigd. Eenmaal op de buitenlandse toer, nam het Internationaal ADO Jeugdtoernooi een enorme vlucht. Nooit hadden de bedenkers uit de late jaren veertig kunnen bevroeden dat hun geesteskind zo populair zou worden. Het toernooi, inmiddels uitgegroeid tot een traditionele meerdaagse gebeurtenis als sluitstuk van het seizoen, ontwikkelde zich in de loop der jaren steeds meer als een podium voor de profs van morgen.

Legendarisch
Nog steeds geldt Chelsea als de populairste en meest legendarische deelnemer van het toernooi. Na de winst van Patro Eisden (nu Maaslanden geheten) won de Londense club viermaal achtereen de beker. Het was de tijd, waarin de latere Engelse international en na een ietwat teleurstellend Italiaans avontuur vooral bij Tottenham Hotspur successen vierende Jimmy Greaves zich als een ster in wording manifesteerde. Tot dusver was er geen speler die zich tijdens het toernooi zo nadrukkelijk op de voorgrond presenteerde als hij. Dit ondanks het feit dat Johan Cruijff in 1965 tot speler van het toernooi werd uitgeroepen. Ajax won overigens alleen in 1964 het toernooi door winst in de finale tegen Dynamo Zagreb.


ADO A1 jeugd uit 1963 met o.a Theo van der Burch en Aad Mansveld poseert samen met de winnaar van het 14e internationale jeugdtoernooi, Chelsea.

Nationale ploegen
Inmiddels was door de naam en faam die het toernooi had gekregen ook belangstelling ontstaan bij nationale bonden om deel te nemen. Dit leidde ertoe dat het Israëlische team in 1962 deelnam en prompt ook won. Dat gebeurde in een enerverende finale tegen Tottenham Hotspur voor 13.000 toeschouwers (nog steeds een record). Tijdens de drie toernooidagen passeerden toen liefst 25.000 bezoekers de loketten. Ook het Nederlands jeugdelftal zou een aantal keren deelnemen en later ook de nationale jeugdploegen van Rusland (winnaar in 1970), Algerije (winnaar in 1979) en Japan (winnaar in 1990).

Winnaar ADO Den Haag Internationaal Jeugdtoernooi

1. 1949 RFC (Rotterdam)
2. 1950 SC Feijenoord (Rotterdam)
3. 1951 SC Feijenoord (Rotterdam)
4. 1952 Excelsior (Rotterdam)
5. 1953 RFC (Rotterdam
6. 1954 Patro Eijsden (België)
7. 1956 Chelsea (Engeland)
8. 1957 Chelsea (Engeland)
9. 1958 Chelsea (Engeland)
10. 1959 Chelsea (Engeland)
11. 1960 AS Monaco (Monaco)
12. 1961 SC Feijenoord (Rotterdam)
13. 1962 Nationaal jeugdelftal Israel
14. 1963 Chelsea (Engeland)
15. 1964 Ajax (Amsterdam)
16. 1965 Tottenham Hotspur (Engeland)
17. 1966 ADO (Den Haag)
18. 1967 Coventry City (Engeland)
19. 1968 Coventry City (Engeland)
20. 1969 Go Ahead (Deventer)
21. 1970 Nationaal jeugdelftal Rusland
22. 1971 ADO (Den Haag)
23. 1972 Haarlem (Haarlem)
24. 1973 FC Den Haag ADO (Den Haag)
25. 1974 FC Den Haag ADO (Den Haag)
26 1976 Vejle BK (Denemarken)
27. 1977 Volendam (Volendam)
28. 1978 Coventry City (Engeland)
29. 1979 Nationaal jeugdelftal Algerije
30. 1980 West Ham United (Engeland)
31. 1981 West Ham United (Engeland)
32. 1982 Slovan Bratislava (Tsjechoslowakije)
33. 1983 Slovan Bratislava (Tsjechoslowakije)
34. 1984 Norwich City (Engeland)
35. 1985 Haarlem (Haarlem)
36. 1986 Honved Budapest (Hongarije)
37. 1987 Luton Town (Engeland)
38. 1988 Luton Town (Engeland)
39. 1989 Telstar (IJmuiden)
40. 1990 Nationaal jeugdelftal Japan
41. 1991 Luton Town (Engeland)
42. 1992 FC Den Haag (Den Haag)
43. 1993 ADO Den Haag (Den Haag)
44. 1994 Feijenoord (Rotterdam)
45. 1995 Feijenoord (Rotterdam)
46. 1996 Dynamo Kiev (Oekraïne)
47. 1997 Arsenal (Engeland)
48. 1998 Glasgow Rangers (Schotland)
49. 1999 Glasgow Rangers (Schotland)
50. 2000 ADO Den Haag (Den Haag)
51. 2001 West Ham United (Engeland)
52. 2002 Liverpool FC (Engeland)
53. 2003 Anderlecht (België)
54. 2004 West Ham United (Engeland)
55. 2005 Bayer Leverkusen (Duitsland) 
56. 2006 Cruzeiro (Brazilië)